Słowo kluczowe "poezja" | Kalejdoskop Kultury

Tu es mon p (prze-smyk tkacki)

Bianka Rolando — Mon, 20 Dec 2021 21:30:00 +0000

Wagonik kolejki linowej, wagonik rozpięty gra drań-dna
piętro dobudowuje się na wysokości-ości obławy da, da
bo jest starzec i baletnica, co zwykle zapobiega wygodzie
wsiadasz z nią do kolejki, drażniona rozrywką, też lękiem
i na linach olbrzymki-ślizg (ona zna twoje kawałki na wylot)
pędzicie razem nad miastem, na dole komitet (jak kwiaty)
wita radosny, ave-ty widzisz starca (ze łzami w oku-obłoku)
tobie zostawia wszystko, też baletnicy, co wyrasta z ciebie
i razem tuleni będziemy turlać się, a sen nas obudzi dziki
na wysokości-śmiech, snow-adło „p”-adło, jest oś ranienia
to kość ramienia Twego jaśnieje, odmienia, a wiosłem być

(wiersz pochodzi z przygotowywanego tomu „Abrasz”)

Artykuł Tu es mon p (prze-smyk tkacki) pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

Egyptian Blue, 30 gramów

Bianka Rolando — Mon, 20 Dec 2021 21:20:00 +0000

Ręka jest sina i zającom donosi chłodną wiadomość
Wypadłam zniszczona, nie pasowana, ślepa jak dziecię
nie pasująca, wygryzłam sobie ranę, z której no-no
popłynęła czarna rzeka, a poza tym skała, rechu-rech
Na to ta pierś krzywa, a jak kwitnąca obojem, ty-ty
gdy pokryta piachem rozplatasz mi włosy żar-Ptaku
ukołysana jesteś pieśnią bez pogróżki, ciężaru darem
Chodź Szczerbaty, to ile miesięcy niosło cię na północ?
Albo kiedy ta stara stała się znów dzieckiem?
Czy ułożono w zagrodzie sto tysięcy kufrów?
Albo wyrównano ci tę ścieżkę, byś znów nie trafiła?
Jak mam uspokoić łódź, co mam im zaśpiewać?
Ukojenia nie ma, a ramiona rozrastają się dziko
Unoszą cię, to twój lot, już szykujesz się do startu
wtedy ostatni pasażer wpada pięknie ubrudzony

(wiersz pochodzi z przygotowywanego tomu „Abrasz”)

Artykuł Egyptian Blue, 30 gramów pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

Czerwony domek

Bianka Rolando — Mon, 20 Dec 2021 21:10:00 +0000

Obserwuj mały, czerwony domek w podwójnej soczewce
Krzywo wznoszony (stąd nie pewny widok) na przeszłe obłości
Wynieśliśmy z niego wszystko do zagrody, i tak stoi pusty
Ciemna plama przebiegła się drogą (murek znaczył koniec)
Było też słonko skłonne do rozpusty, wyciągnięte krzyki
mylą deszcz z chlewem, nie ma dla mnie miejsca
Unosząc się dumnie, wpadłam znów w zapadnię, trafiłam celowo
A domek czerwony niczym malowany wybrałam jako taniej
dekoracji rozmach (to zwykłe tortury), domek spojrzał na mnie
swoimi okienkami, zmieniały się postacie pozując do zdjęcia
Chcieli mieć jakiś naoczny dowód śmiesznego zgorszenia
że tu stoję na pagórku i świecę kołatką

(wiersz pochodzi z przygotowywanego tomu „Abrasz”)

Artykuł Czerwony domek pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

Scena portowa

Bianka Rolando — Mon, 20 Dec 2021 21:00:00 +0000

Przetarte szlaki zielonego, który na różu kotwiczy małą historię
Do odwołania, śmieje się szczerbaty kil statku, do głębi poruszony
tnie na wylot, ciemnosiny transfer, wydzieliny smoka lub psa
odbijałem brzeg dla ciebie, aż tyle razy płakałem brzemienny

(wiersz pochodzi z przygotowywanego tomu „Abrasz”)

Artykuł Scena portowa pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

Geometria dni powszednich

Tomasz Bąk — Wed, 23 Jun 2021 10:12:00 +0000

Promień okręgu, w którym poruszam się
w dni powszednie, stale się skraca.
I widoków jakby mniej, nieustający nalot
drzew i krzewów nieustannie chrzęści pod stopami.

Przepraszam cię, miasto, wiele słów padło,
już nawet nie dzwonisz, nie próbujesz
mnie wciągnąć (kreska posypana na ławeczce
wiaty przystankowej jest kreską, nie plamą

na podglądzie monitoringu – po ilu kreskach
uśmiechnie się strażnik miejski? Po ilu pikselach
zmaterializuje się patrol?). Czuję się jak Grinch
Dni Powszednich, który monopolizuje instytucję kalendarza

i rozlewa się ze swoją działalnością na wszystkie dni
wszystkich tygodni roku, cudownie odświętny w codzienności..
Zasłaniam okno, zbliża się wichura, jutro powita mnie
mój ziomo wiatrołom.

(wiersz wszedł do wydanej w maju 2021 książki „O, tu jestem”, Wydawnictwo WBPiCAK w Poznaniu)

Artykuł Geometria dni powszednich pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

Średniowiecze

Tomasz Bąk — Tue, 22 Jun 2021 16:04:00 +0000

Średniowiecze jeszcze nam pozazdrości tej jesieni, tymczasem: wychodzę

na moment w godzinach pracy, wdech!, powietrze jest przejrzyste,

niby świeżo wyozonowane; towarzysz niedoli jakby bardziej fizycznej

omiata trotuar – liście lecą z drzew, karty rozdaje wiatr –

trudno, musi zostać wykonane to, co opłacone, drobna wyrwa w jezdni

tego najefektywniejszego ze światów. To już chyba nie Akslop,

grupa dziewcząt uparcie przestawia literki na swoje miejsca,

nic, tylko pomylić Lenina z Baldwinem i zachwycić się

przygotowanym domowym sposobem salami z żaby,

bo pomylić Lenina z Baldwinem to przecież niewiele się pomylić,

szczególnie tej jesieni, gdy koń parska jak drzwi tramwaju.

(wiersz wszedł do wydanej w maju 2021 książki „O, tu jestem”, Wydawnictwo WBPiCAK w Poznaniu)

Artykuł Średniowiecze pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

We Used to Suck

Tomasz Bąk — Mon, 21 Jun 2021 16:10:00 +0000

Pamiętacie jeszcze batalię o słomki?
Mógłbym wytoczyć właściwie dowolną liczbę
argumentów anegdotycznych potwierdzających
tezę o skokowym spadku jakości życia
i nienotowanym nigdy wcześniej wzroście
ilości papierowych farfocli w drinkach.

Przypomnijcie sobie batalię o słomki,
bo na tym właśnie polega cywilizacja,
krótkotrwały przelotny opad lub dwa.

Artykuł We Used to Suck pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

Flipy

Tomasz Bąk — Sun, 20 Jun 2021 16:16:00 +0000

– mam flipy – usłyszałem
od kolegi ze skateparku i myślę co?
– co? – pytam
– no, obracam deskę.

Artykuł Flipy pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

Jesienna ramówka

Tomasz Bąk — Sat, 19 Jun 2021 16:12:00 +0000

Ogromnym zainteresowaniem widzów
cieszy się autorski format Telewizji Polskiej
pt. „Przeproś Polaków”. Doskonale wyważony miks
sondy ulicznej z kąśliwą publicystyką,
realizowany dwutorowo – na ulicach miast
Polski i Europy oraz w studiu przy ul. Woronicza –
pozwala przechodniom przeprosić Polaków
za wszystkie mniejsze i większe przewiny.
– Każda okazja jest dobra, by powiedzieć „przepraszam”,
szczególnie, jeśli przeprosiny mają dotyczyć
narodu polskiego, który tak wiele wycierpiał
– dodał prowadzący. A co, jeśli napotkana osoba
nie widzi powodów, by przeprosić Polaków?
Z pomocą przychodzi Szklana Kula Męczeństwa,
z której wylosować można właściwie dowolny antypolonizm.
A jeśli ankietowany nie zechce brać udziału w losowaniu?
Paralizator, gaz pieprzowy, pałka teleskopowa.

Artykuł Jesienna ramówka pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.

Mały Gliński

Darek Foks — Fri, 18 Jun 2021 16:19:00 +0000

Rewelacyjna i do tego darmowa gra dla ludzi kultury
na czas stanu wyjątkowego. Stan wyjątkowy
najszybciej rozpoznaje się po zmianie nastroju tekstów
Giorgio Agambena. Każdy człowiek kultury ma szufladę
na identyfikatory, więc tuż po zmianie nastroju
tekstów Giorgio Agambena otwieramy tę szufladę

i czerpiemy z niej pełną garścią, najlepiej lewą.
Identyfikatory z naszym imieniem i nazwiskiem
odkładamy na bok, by je później starannie
wypucować. Przy okazji można sobie powspominać,
a nawet zapłakać. Identyfikatory ze słowami
„autor”, „gość” czy „wykonawca” zabieramy ze sobą

na pobliski skwer, gdzie zazwyczaj w drodze
do pracy w kulturze odpalaliśmy dwójkę czy piątkę
osobom, które od jakichś dwóch dekad mają
poważny problem z ustawieniem ostrości. Tym razem
wręczamy im po identyfikatorze i informujemy,
że każdy uprawnia do pobrania darmowego wina

w centrum handlowym, w którym z okazji koronawirusa
tłoczą się Polacy. Mistrzem Małego Glińskiego
zostaje ten z graczy, który udokumentuje najwięcej
mordobić, interwencji ochrony i policji, złamań
oraz ran ciętych, podartych ubrań, a także przedwczesnych
porodów wygenerowanych przez jego identyfikatory.

Warto pamiętać, że w grze najwyżej punktowane są
rozbite termometry bezdotykowe. Kiedy nastąpi
kolejna zmiana nastroju tekstów Giorgio Agambena
i znów będzie trzeba zapierdalać do roboty,
ludzie kultury wezmą sobie wolne i spotkają się
na Kongresie Kultury im. Małego Glińskiego,

podczas którego zdobywca największej liczby punktów
odbierze półmetrową statuetkę Wielkiego Glińskiego
oraz Tytanowy Identyfikator uprawniający
do bezpłatnego wstępu na wszystkie imprezy kulturalne
na terytorium Unii Europejskiej, oczywiście do czasu
kolejnej zmiany nastroju tekstów Giorgio Agambena

11 marca 2020

Artykuł Mały Gliński pochodzi z serwisu Kalejdoskop Kultury.